نظــری بــر نـایـاک
محمد ارسی
نایاک، در عقد قرارداد هستهای با کشورهای موسوم به ۱+۵ و ایجاد تفاهم میان تهران و واشنگتن نقش بسیار ارزندهای داشته ولی ارج و ارزش این نقش تاریخی و سازنده آنگونه که شاید و باید هنوز شناخته و دانسته نشده است.
این سازمان که به منظور عادیسازی رابطۀ ایران و آمریکا و پایان دادن به تهدیدها و دشمنیهای متقابل دو کشور در سال ۲۰۰۲ میلادی در آمریکا شکل گرفت، از آغاز شکلگیری در مبارزه با سیاست جنگطلبانۀ نومحافظهکارها علیه ایران و در بیان ماهیت ضد انسانی و جنگی «تحریمهای اقتصادی» حقاً سنگ تمام گذاشت و نقش بی بدیل ایفا نمود.
درواقع در آن زمانهی شومی که احمدینژاد رئیس جمهوری… بود و تحریمهای ویران کننده را نعمات الهی مینامید و نادانسته برای حملۀ نظامی آمریکا به ایران زمینهسازی میکرد، این نایاک بود که با وجود انفعال کثیری از عناصر ملی و روشنفکران خارج از کشوری، برای جلوگیری از وقوع جنگ ویرانگر علیه ایران، به پا خاست و از هیچ تلاش و کوششی در این راه دریغ نکرد. آن تلاش و تقلاها خاصه از این جهت تأثیرگذار و ارزشمند بودند که رهبری نایاک نیک دریافته بود که برای جلوگیری از وقوع «جنگ و تهاجم نظامی»، ضروری است که ابتدا بر سر لغو تحریمها کار و فعالیت شود یعنی افشاء ماهیت جنگی و غیرانسانی آن تحریمهای ظالمانۀ اقتصادی در دستور کار نایاک قرار بگیرد. که همانگونه هم شد یعنی با آن همه مقالهای که بر ضد جنگ و تحریم نوشتند، ملاقاتهایی که نایاکیها انجام دادند یا با مصاحبهها و مباحثاتی که راه انداختند و روشنگریهایی که کردند، چنان فضایی را بر ضد سیاست جنگی شکل دادند که غیر از چند دیوانهی ضد ایرانی، احدی جرئت نکرد که از جنگ با ایران آشکارا حرفی بزند و یا علناً از تهاجم نظامی دفاعی بکند.
حتی چلبیهای وطنی نیز که در آرزوی تبدیل ایران به عراق دیگری بودند، برای حفظ آبرو «تقیّه» میکردند و میگفتند که: «مخالف جنگ ولی موافق تحریماند».
آری نایاک در برابر دیو جنگ و ویرانگری که قصد هلاک ملت ایران را داشت، زانو بر زمین نزد، تسلیم نشد و با مدرنترین نوع سازماندهیها و سیاستورزیها سهم بس مهمی را در جلوگیری از جنگ و ممانعت از گسترش تحریمهای ظالمانه اقتصادی از آنِ خود کرد.
بر پایهی همین نوع فهم مدرن از سازماندهی و سیاستورزی است که اعضاء و هواداران نایاک که بسیاری از ایشان آمریکاییهای ایرانیتبار محسوب میشوند، در مراکز اصلی تصمیمگیریهای سیاسی و قانونی و تبلیغاتی آمریکا حضور پیدا میکنند و با نمایندگان کنگره و سنا و مسئولان دولت فدرال و حتی متنفذان ایالتهای مختلف در آمریکا رویاروی گفتگو میکنند و میکوشند تا: نخست، تصویری صحیح و واقعی از ایران امروزی ارائه دهند و نادرستی اخبار و اطلاعاتی را که از منابع شناخته شدهی ایرانستیزی در اختیار آنها قرار میگیرد آشکار سازند.
دو دیگر این که جناحهای افراطی، جنگطلب و ضد ایرانیِ را در آمریکا منزوی کنند و اتحاد نانوشته آنها را با افراطیهای جمهوری اسلامی ایران نشان دهند.
سه دیگر اینکه با ارائه تصویری هر چه راستین از تهران و واشنگتن به یکدیگر، راه گفتگوی دائمی برای حل اختلافات موجود و برقراری دوستی و روابط مسالمتآمیز میان دو ملتی را که وجوه مشترک بسیاری دارند، هموار سازند.
در واقع فروپاشی جبهۀ متحدی را که در تمامی مراکز مهم سیاسی آمریکا بر ضد ایران و به حمایت از جنگ و تحریم به وجود آمده بود، مدیون تلاش بیوقفهی نایاک به ویژه سیاست ورزیهای دقیق شخص تریتا پارسی هستیم که به دستگاه دیپلماسی ایران و آمریکا این امکان را داد تا با توافق هستهای از جنگ و ستیزه-جویی دورتر و به صلح و همزیستی و درک بهتر از یکدیگر نزدیکتر شوند.
باری، سون تِزو، استراتژیست نابغه و خردمند نامدار چین دو هزار سال پیش فرموده که: «جلوگیری از یک جنگ از پیروزی در صد جنگ بهتر و به حال تودهی مردم مفیدتر است.»
لذا همین کوشش و پیروزی نایاک کافیست که هر ایرانی یا آمریکاییِ صلحطلبی آن را به عنوان سازمانی کم نظیر و ارزنده برای برقراری صلحی ابدی در میان ملتها و زدودن «سوء تفاهمها و دشمنیها» در سطح بینالمللی بپذیرد و در تقویت آن بکوشد.
صاحب این قلم تردیدی ندارد که ملت هوشمند ایران در آیندهای نه چندان دور، قدر این فرزندان آگاه خود را خواهد دانست و بر فرد فردشان هزار آفرین خواهد گفت. حتی در آن چند «مخالف» سرسخت نایاک نیز آن نیک نهادی و انسانیت و ایرانیت را سراغ داریم که روزی خود از این جوانان حلالیّت خواهند طلبید و پوزشخواهِ سخنانی خواهند بود که امروز بر ضدّ نایاک بر زبان میرانند…
باری از حافظ بزرگ فرمان بشنویم که فرمود:
یک حرفِ صوفیانه بگویم اجازت است / ای جان من صلح به از جنگ و داوریست.
محمد ارسی
تگزاس – اکتبر ۲۰۱۵
